Λάσπη στ' αστέρια

Μαδάνε οι καρακάξες; Απριλίου 10, 2012

Το βρήκα προχθές στην αυλή από το κτήμα μου και σκέφτηκα να το δείξω γιατί η καρακάξα έχει μεν απαίσια φωνή, [ειδικά την περίοδο του ζευγαρώματος], αλλά έχει εξαίσια χρώματα στα φτερά της μακριάς κλιμακωτής ουράς της.
Πολλές πράσινες μεταλλικές αποχρώσεις που στην κατάληξη το πράσινο μπερδεύεται με το μαύρο, το βιολετί και αλλά ιριδίζοντα χρώματα. (περισσότερα…)

Το portfolio ενός φωτογενούς Erithacus rubecula Δεκεμβρίου 5, 2011

Άλλο ένα πλάσμα της φύσης που παραδίδεται αμαχητί στη γοητεία μιας φωτογράφησης, αλλιώς, άλλο ένα ψώνιο με τη δημοσιότητα.
Αυτός ο κοκκινολαίμης, πήρε τόσο θάρρος που έχασα πολλές φωτο γιατί πλησίαζε, ακουμπούσε σχεδόν, το φακό της μηχανής.
Υ.Γ.
Στο τίτλο του ποστ χρησιμοποίησα το λατινικό του όνομα για να φανεί ότι είναι διαφορετικό θέμα από το προηγούμενο ποστ.

(περισσότερα…)

Έφτασε και η τελευταία πτήση τσάρτερ από Ευρώπη, γεμάτη κοκκινολαίμηδες! Νοεμβρίου 29, 2011

Ποιος είπε ότι η Ελλάδα δεν έχει χειμερινό τουρισμό; Αν μιλάμε για πτηνά, η Ελλάδα είναι ένας δημοφιλής τόπος προορισμού για πτηνά προερχόμενα από βόρειες τοποθεσίες.
Αρκετοί κοκκινολαίμηδες ζούνε μόνιμα στην Ελλάδα, αλλά εμείς τους προσέχουμε μόνο το χειμώνα, αφού τότε πλησιάζουν σε αστικά τοπία για να αποφύγουν το τσουχτερό κρύο των ορεινών τοποθεσιών που συχνάζουν από την άνοιξη και μετά και φυσικά για εύρεση φαγητού.
Αλλά είναι πολλοί και αυτοί που κατεβαίνουν από τις χώρες της βόρειας και κεντρικής Ευρώπης για να ξεχειμωνιάσουν στην Ελλάδα.
Ένας τέτοιος κατέφτασε και στο κτήμα μου. Εγώ ακίνητος στη μέση και αυτός πήγαινε γύρω γύρω από μένα, σε μια ακτίνα λίγων μέτρων, βουτώντας κάθε τόσο το κεφάλι του μέσα στα χόρτα. Κατά διαστήματα πέταγε και στεκόταν στα κλαδιά από τα νεαρά δέντρα μου. Αυτό το έκανε για να έχει καλύτερη εικόνα για το τι κυκλοφορεί στο έδαφος. Τρελαίνεται για μικρά έντομα, όποτε μόλις εντόπιζε κάποια κίνηση στο έδαφος, προσγειωνόταν άμεσα και συνέχιζε το ψάξιμο.
Ο δικός μου μάλλον από Αγγλία ήρθε, αν κρίνω από το μπλαζέ του ύφος και κυρίως γιατί στις 5 η ώρα σταμάτησε το ψάξιμο και έφυγε να φτιάξει τσάι.
(περισσότερα…)

Λαθρομετανάστης είναι και αυτός! Ιουνίου 7, 2011

Αντιγράφω από ένα παλαιότερο ποστ για τους πελαργούς (μια ώρα έκανα να το βρω το αναθεματισμένο).

Πελαργός ( Ciconia ciconia ), το λένε και λελέκι.

Το χειμώνα κατεβαίνει στην νότια Αφρική –μεγάλο ταξίδι-και την άνοιξη επιστρέφει για να ζευγαρώσει και να γεννήσει τα αυγά του..

Είναι κοινωνικό είδος, άλλωστε φαίνεται και από τη συνήθεια του να φτιάχνει τη φωλιά του σε ψηλά σημεία μέσα σε πόλεις, σε κολώνες, καμπαναριά, μιναρέδες κ.λ.π.

Επειδή κάνει μεγάλο ταξίδι χρησιμοποιεί τα ανοδικά ρεύματα του αέρα, τα οποία σχηματίζονται μόνο πάνω από στεριά, έτσι αποφεύγει να διασχίσει θάλασσες. (παρακάμπτει τη μεσόγειο και κατεβαίνει ή από το Βόσπορο ή από τα στενά του Γιβραλτάρ).

Υ.Γ.

Εκκρεμεί διεξοδικό ποστ για ένα ζεύγος ζοχαδιακών πελαργών.

Απέχω αυτό τον καιρό από τη λάσπη για πολλούς λόγους. Για την έλλειψη χρόνου το έχω ξαναπεί. Αλλά, είναι και αυτό:

….που δεν με αφήνει να ανεβάσω ποστ με θέματα από τη φύση.

Έποψ ο γνήσιος ή αλλιώς ο τσαλαπετεινός Μαΐου 30, 2011

Ίσως το πιο αναγνωρίσιμο πουλί της Ευρώπης. Εμ με τέτοιο εντυπωσιακό λοφίο και με τις άσπρες ρίγες στις καστανές φτερούγες του και εγώ θα ξεχώριζα. Κάνει την εμφάνιση του στην Ελλάδα την άνοιξη, κάθεται όλη την καλοκαιρινή σεζόν και από τα μέσα Σεπτέμβρη προετοιμάζεται για την αναχώρηση του για νότια.
Δεν φοβάται ιδιαίτερα τους ανθρώπους, θα το δούμε να πετάει σε χαμηλό ύψος ή να περπατάει αδέξια στο δρόμο ψάχνοντας για την τροφή του με το μακρύ και στενό ράμφος του, όπως έντομα, κάμπιες και σκουλήκια. Είναι ωφέλιμο πουλί για τη γεωργία και θα το δούμε γενικά σε ανοιχτές περιοχές, δηλ. σε αγρούς, βοσκότοπους, λιβάδια, κοντά σε δάση, ακόμη και κοντά σε πόλεις.
Στα χωριά τον αποκαλούν αγριοκόκορα ή κοκοράκι και οι ορνιθολόγοι Upupa epops. (περισσότερα…)

Εφιάλτης στο δρόμο με τα ψαρόνια Ιανουαρίου 15, 2010

Επιστρέφοντας από τις χριστουγεννιάτικες διακοπές μου, λίγο πριν την παράκαμψη του Αγρινίου, ενώ οδηγούσα χαλαρά, βλέπω ξαφνικά ένα τεράστιο μαύρο «σύννεφο» να απλώνεται και να διπλώνεται σχεδόν μπροστά μου. Προς στιγμήν τα΄ χασα και κόβω αμέσως ταχύτητα να δω τι συμβαίνει, ενώ με το ένα χέρι οπλίζω τη φωτογραφική μου.
Αμέσως παρατηρώ ότι βλέπω μια τεράστια κινούμενη μάζα με χιλιάδες μικρά φτερά που συνοδευόταν από ένα μεγάλο θόρυβο που αποτελούνταν από κρωξίματα από εκατοντάδες, μπορεί και χιλιάδες, πουλιά μαζί με τον ήχο που κάνανε οι φτερούγες τους. Τα πουλιά σαν μια τεράστια μάζα κάνανε απίστευτους ελιγμούς στον αέρα, κάτι σαν οχτάρια, πάνω από μια έκταση μερικών δεκάδων τετραγωνικών μέτρων, πάνω από την εθνική και δίπλα σε ένα χωράφι. Το θέαμα σου έφερνε αυτόματα στη μνήμη σκηνές από τα πουλιά του Χίτσκοκ, πολύ εντυπωσιακό αλλά και λίγο τρομακτικό. Τελικά κάνανε έφοδο όλα μαζί, πάνω σε ένα δέντρο που βρισκόταν ακριβώς δίπλα στην άσφαλτο, σε μια εθνική με αρκετή κίνηση (επιστροφή των εκδρομέων), κάτι όμως, που ουδόλως ενόχλησε τα πουλιά.. Εγώ, αφού πλέον έχω κόψει αρκετή ταχύτητα, ήδη οδηγώ με το ένα χέρι ενώ με το άλλο φωτογράφιζα, (κάποια κορναρίσματα και μούντζες από διερχόμενα αυτοκίνητα τα θεώρησα μεν ως φυσιολογικές αντιδράσεις, στην εθνική είμαστε, αλλά σιγά που θα τους έδινα και σημασία. Συνεχίζω να φωτογραφίζω εν κινήσει μέσα από το αυτοκίνητο και μόλις προσπερνώ τα πουλιά κάνω δεξιά και παρκάρω. (περισσότερα…)

Αυτός ο μαυρομάτης τώρα, τι πουλί είναι; updated: Καρβουνιάρης είναι, λέμε! Δεκεμβρίου 15, 2009

Πάσα βοήθεια δεκτή!

(περισσότερα…)

Κουρούνες στην (πράσινη) ομίχλη Δεκεμβρίου 15, 2009

(περισσότερα…)