jump to navigation

Pistacia terebinthus (η φτωχή πλην τίμια ξαδέρφη της μαστίχας της Χίου) Νοέμβριος 5, 2014

Posted by μούργος in φύση, Αυτοφυή φυτά, Περιβάλλον, Φωτογραφία, nature, Photo, Wild Edible Plants.
4 Σχόλια

p1

Η κοκκορεβυθιά είναι ένας πολύ κοινός φυλλοβόλος θάμνος ή δέντρο, γνωστό από την αρχαιότητα. Θα τη βρούμε σε όλες τις χώρες της μεσογείου και είναι στενή συγγενής της φιστικιάς και του σχίνου. Ένα είδος σχίνου είναι και η μαστίχα της χιου (Pistacia lentiscus ποικιλία chia). Είναι δέντρο δίοικο, δηλαδή έχει ξεχωριστά αρσενικά και θηλυκά φυτά, τα δε θηλυκά φυτά ανθίζουν την άνοιξη και το φθινόπωρο σχηματίζουν τους μικρούς κόκκινους καρπούς οι οποίοι είναι εδώδιμοι. Στο τέλος του καλοκαιριού αρχίζει να εκκρίνει, κυρίως στους βλαστούς της, μια έντονα αρωματική ρητίνη ή οποία σιγά σιγά στερεοποιείται και μυρίζει μαστίχα. Με τη συλλογή της ρητίνης παράγεται η τερεβινθίνη που δεν είναι άλλο από το γνωστό νέφτι. Επιπλέον χρησιμοποιείται ως συστατικό σε βερνίκια και λαδομπογιές. Ακόμη, έχει χρησιμοποιηθεί στην παραδοσιακή ιατρική ως αντιφλεγμονώδες. Στο Πήλιο τους νεαρούς βλαστούς των αρσενικών φυτών τους κάνουν τουρσί και με αυτό συνοδεύουν το τσίπουρο. Στην Κρήτη το προσθέτουν στην απόσταξη της τσικουδιάς, στην Κύπρο τους καρπούς τους βάζουν στο ψωμί, στη δε μέση ανατολή τα αρχαία χρόνια τη ρητίνη τη χρησιμοποιούσαν ως συντηρητικό του κρασιού.
Συχνά, φύλλα της κοκκορεβυθιάς προσβάλλονται απο ημίπτερα έντομα και τα οποία σχηματίζουν κηκίδια τα οποία εσφαλμένα κάποιοι τα θεωρούν καρπό της κοκκορεβυθιάς.

Οικογένεια: Anacardiaceae
Γένος: Pistacia
Είδος: Pistacia terebinthus ή Πιστακιά η τερέβινθος ή κοκκορεβυθιά ή τσικουδιά ή αγριοφυστικιά και πάει λέγοντας (έχει πολλά κοινά ονόματα) (περισσότερα…)

Muscari neglectum, (Μούσκαρι το παραμελημένο) Απρίλιος 8, 2012

Posted by μούργος in φύση, Άγρια φαγώσιμα χόρτα, Αυτοφυή φυτά, Περιβάλλον, Φωτογραφία, αγριολούλουδα, nature, Photo, Wild Edible Plants, wildflowers.
7 Σχόλια

Πολυετές βολβώδες φυτό, ενδημικό της μεσογείου όπου κυκλοφορούν περί τα 45 είδη, με τα 17 από αυτά να τα βρίσκουμε στην Ελλάδα. Το ύψος του δεν ξεπερνά τα 25 εκατοστά, τα εύοσμα άνθη του τα αναπτύσσει σε βότρυ, κρεμαστά και πυκνά, χρώματος μελανοκυανά με το οδοντωτό χείλος των λευκό.
Θα το βρούμε σχεδόν παντού στην Ελλάδα σε χαμηλά υψόμετρα, σε εγκαταλελειμμένους ή και καλλιεργημένους αγρούς, ξέφωτα, λιβάδια και πετρώδεις τοποθεσίες.
Φυτό πολύ γνωστό από την αρχαιότητα, αφού οι βολβοί του εθεωρούντο εκλεκτό έδεσμα για τους αρχαίους Έλληνες. Περιέχουν φωσφόρο, ασβέστιο, υδατάνθρακες.
Μετά τον καθαρισμό και το πλύσιμο, τους βράζουμε, ενώ αλλάζουμε το νερό 2 με 3 φορές για να ξεπικρίσουν, στραγγίζονται και τοποθετούνται σε ξύδι και αλάτι, όπου συντηρούνται για αρκετό χρονικό διάστημα. Σερβίρονται με λάδι και είναι συνηθισμένο ορεκτικό της νηστείας της Μεγάλης Σαρακοστής.

Οικογένεια: Liliaceae
Γένος: Muscari
Είδος: Muscari neglectum ή Μούσκαρι το παραμελημένο ή Μούσκαρι το βοτρυανθές ή βορβός ή βολβός ή του κούκου το ψωμί ή καλογριά. (περισσότερα…)

Όλα όσα θέλατε να μάθετε για τους ζοχούς, αλλά ντρεπόσασταν να ρωτήσετε! Δεκέμβριος 15, 2011

Posted by μούργος in φύση, Άγρια φαγώσιμα χόρτα, χα!, Αυτοφυή φυτά, Περιβάλλον, Φωτογραφία, nature, Photo, Wild Edible Plants.
25 Σχόλια

Άλλο ένα μνημειώδες ποστ της λάσπης ετοιμάζεται πυρετωδώς. Όλο το επιστημονικό επιτελείο της λάσπης δουλεύει νυχθημερόν χωρίς κυριακή και σχόλη. Επιτέλους πέφτει άπλετο και εκτυφλωτικό φως σε ότι έχει σχέση με τους ζοχούς. Ποιοι είναι οι άγριοι και ποιοι οι ήμεροι, που και ποτέ θα τους βρούμε και πως θα τους αναγνωρίσουμε.
Χωρίς υπερβολή προβλέπεται να είναι ένα συγκλονιστικό ποστ.
Επειδή η λάσπη πάντα σέβεται και επιζητά τη γνώμη των θαμώνων της, ανεβάζουμε αυτό το ποστ, ώστε ότι ερωτήματα για ζοχούς σας βασανίζουν και σας αφήνουν άγρυπνους για βράδια, να τα διατυπώσετε στα σχόλια και εμείς θα φροντίσουμε να λύσουμε όλες τις αγωνιώδεις απορίες σας.

υ.γ.
Εννοείται ότι μπορείτε να προεγγραφείτε στη λάσπη με ασήμαντο κόστος, ώστε πρώτοι εσείς να διαβάσετε αυτό το συλλεκτικό πριν καν αναρτηθεί ποστ.
Και φυσικά θα μπορείτε να κάνετε τον ξύπνιο στη κάθε γραία που γυρνάει τα χωράφια με μια σακούλα και ένα σουγιά στα χέρια.
-γιαγιάκα, αυτόν το ζοχό μάζεψε, είναι άγριος
-και που ξέρεις από χόρτα εσύ βρε χαμένε;
-γιαγιάκα προτρέχεις, δεν φαντάζεσαι τι ξέρω εγώ για τους ζοχούς.
Κόκαλο η γραία [και έτσι εσείς βρίσκετε την ευκαιρία να της αρπάξετε τα χόρτα και να φύγετε].

Γκουρμέ μυρμήγκι! (δεν αρέσουν μόνο στους ανθρώπους τα άγρια σπαράγγια) Απρίλιος 7, 2011

Posted by μούργος in φύση, Άγρια φαγώσιμα χόρτα, χα!, Αυτοφυή φυτά, Περιβάλλον, Φωτογραφία, nature, Photo, Wild Edible Plants.
45 Σχόλια

μμμμμμ....... θεικο λεμε!

Το βρήκα σε ένα πολύ ψαγμένο ρέστοραντ της φύσης, να απολαμβάνει τους χυμούς από ένα άγριο σπαράγγι.
Φυσικά, το τίναξα μακριά μετά τη φωτογράφηση και το ζουμερό και τρυφερό άγριο σπαράγγι μπήκε στη σακούλα μου, να κάνει παρέα με τα πολλά άλλα κομμένα σπαράγγια. (περισσότερα…)

Viola odorata (Βιολέττα η εύοσμος ή ένα μάτσο βιόλες) Φεβρουαρίου 14, 2011

Posted by μούργος in φύση, Αρωματικά φυτά, Αυτοφυή φυτά, Περιβάλλον, Φωτογραφία, αγριολούλουδα, nature, Photo, Wild Edible Plants, wildflowers.
34 Σχόλια

Άλλο ένα άγριο φυτό που «κατέκτησε» πολλούς κήπους.
Φυτό ποώδες, πολυετές, ενδημικό της Ευρώπης και της Ασίας, το γένος του έχει πάνω από 500 είδη, πολλά από αυτά δυσδιάκριτα μεταξύ τους. Συνήθως τη βρίσκουμε σε μορφή τούφας, με μια κεντρική ρίζα από τη οποία ξεκινούν μακροί στολώνες. Προφανώς από εκεί βγήκε και το φεμινιστικό: «είστε όλες, ένα μάτσο βιόλες». 😆
Το ύψος του δεν ξεπερνάει τα 10 cm. Έχει καρδιόσχημα ή νεφροειδή φύλλα, τα δε ιώδη, μοβ άνθη του είναι αρωματικά και βγαίνουν στα μέσα του χειμώνα.
Θα το βρούμε σε ημισκιερές τοποθεσίες, υγρά εδάφη, στην άκρη από δάση και ξέφωτα, σε μέσα υψόμετρα.
Θεωρείται εδώδιμο ολόκληρο το φυτό (και τα άνθη του).
Γνωστό από την αρχαιότητα και για τις φαρμακευτικές του ιδιότητες, ολόκληρο το φυτό περιέχει σαπωνίνες και το υπόγειο μέρος του ένα αλκαλοειδές, την οδορατίνη. Χρησιμοποιείται για τις αποχρεμπτικές του ιδιότητες, το δε ρίζωμα ως εμετικό.
Οι αρχαίοι έλληνες θεωρούσαν τη βιόλα σύμβολο αγάπης και γονιμότητας εξ αιτίας κάποιου (από τα άπειρα) γκομενικού του Δία με την μικρή και παρθένα Ιω. (περισσότερα…)

Primula vulgaris (το φυτό που «κατέβηκε» από τα βουνά και μπήκε σε όλες τις αυλές) Ιανουαρίου 31, 2011

Posted by μούργος in φύση, Αρωματικά φυτά, Αυτοφυή φυτά, Περιβάλλον, Φωτογραφία, αγριολούλουδα, nature, Photo, Wild Edible Plants, wildflowers.
44 Σχόλια

Η πρίμουλα είναι ένα από τα πιο δημοφιλή λουλούδια για κήπους και γλάστρες. Τώρα θα γνωρίσουμε και τους φυσικούς γονείς, (για την ακρίβεια είναι μονογονεϊκή η οικογένεια), των δεκάδων υβριδίων που κυκλοφορούν στην αγορά.
Αυτοφυής πολυετής πόα, το γένος της έχει πάνω από 400 είδη, ενδημική της Ευρώπης και της εύκρατης Ασίας, θα τη βρούμε σε μέσα υψόμετρα, συνήθως σε σκιερές και υγρές τοποθεσίες, σε όλη την ηπειρωτική Ελλάδα.
Θεωρείται ο προάγγελος της άνοιξης, εξ ου και το όνομα της «πρίμουλα» που σημαίνει το πρώτο άνθος. Θα τη βρούμε ανθισμένη από το Γενάρη και μετά, τα δε άνθη της είναι πολύ αρωματικά.
Έχει χρησιμοποιηθεί και ως φαρμακευτικό φυτό και θεωρείται εδώδιμη (και τα φύλλα της και τα άνθη). (περισσότερα…)

Καυστικές βελόνες Ιουνίου 22, 2010

Posted by μούργος in φύση, Άγρια φαγώσιμα χόρτα, Αυτοφυή φυτά, Περιβάλλον, Φωτογραφία, nature, Photo, Wild Edible Plants.
25 Σχόλια

Ποιο φυτό είναι οπλισμένο σαν αστακός με τέτοιες βελόνες (γεμάτες δηλητήριο) που αν πέσετε επάνω του θα στενάξετε;
Απαντήστε και κερδίστε! 😀 [για τα δώρα τι να λέμε τώρα, τέτοια χλιδή ούτε ο άκης στο γάμο του δεν είχε]

Myyy preciousss!!! (σπαράγγια) Μαρτίου 14, 2010

Posted by μούργος in φύση, Άγρια φαγώσιμα χόρτα, χα!, Αυτοφυή φυτά, Περιβάλλον, Φωτογραφία, nature, Photo, Wild Edible Plants.
17 Σχόλια

Με βρήκε η νύχτα μαζεύοντας σπαράγγια. Λίγο πιο πριν με είχε βρει η βροχή.
Αλλά, αυτό δεν ήταν σοβαρός λόγος για να σταματήσω να μαζεύω τα my preciousssssss!

Υ.Γ.
Αυτά που φαίνονται στη φωτο έχουν προορισμό την κατσαρόλα. Τα άλλα που δεν φαίνονται καταναλώθηκαν ωμά [επί τόπου]. Μοναδική γεύση! 😀 (περισσότερα…)

And the oscar goes to Cichorium intybus (Άγρια φαγώσιμα χόρτα No2) Φεβρουαρίου 11, 2010

Posted by μούργος in φύση, Άγρια φαγώσιμα χόρτα, Αυτοφυή φυτά, Περιβάλλον, Φωτογραφία, αγριολούλουδα, nature, Photo, Wild Edible Plants, wildflowers.
25 Σχόλια

Είναι το μόνο ορίντζιναλ ραδίκι. Είναι η αμαρτία του αγρού και του κάμπου. Για πολλούς είναι λατρεία και προσευχή. 😆
Οι φαρμακευτικές του ιδιότητες το κάνουν περιζήτητο. Είναι το περίφημο Cichorium intybus, το κοινό ραδίκι, ένα σπουδαίο λαχανευόμενο, μελισσοτροφικό και φαρμακευτικό φυτό.
Πολύ γνωστό φυτό, πολύ πριν το «ανακαλύψουν» οι αρχαίοι Έλληνες και ρωμαίοι. Οι Θεόφραστος, Διοσκουρίδης, Πλίνιος και Γαληνός το αναφέρουν στα συγγράμματα τους.
Ενδημικό, πολυετές, ποώδες φυτό της ευρασίας που πλέον «κυκλοφορεί» σε ολόκληρο τον κόσμο. Πολύ κοινό φυτό, θα το βρούμε σχεδόν παντού, από χέρσους τόπους και λιβάδια μέχρι τις άκρες των δρόμων. Έχει μακριά χοντρή, πασσαλώδη ρίζα (δηλ. αναπτύσσεται κατακόρυφα) και στέλεχος όρθιο, σκληρό που διακλαδίζετε, το δε ύψος του μπορεί να φτάσει και το ένα μέτρο ή και περισσότερο. Τα φύλλα στη βάση του είναι μεγάλα πτεροειδή με λοβούς ενώ τα ανώτερα είναι λογχοειδή. Τα άνθη του έχουν ένα υπέροχο γαλάζιο χρώμα, είναι ερμαφρόδιτα, βγαίνουν το καλοκαίρι και κρατάνε μόνο μια μέρα. (περισσότερα…)

Scorzonera spp. (Άγρια φαγώσιμα χόρτα: Νο 1) Φεβρουαρίου 2, 2010

Posted by μούργος in φύση, Άγρια φαγώσιμα χόρτα, Αυτοφυή φυτά, Περιβάλλον, Φωτογραφία, αγριολούλουδα, nature, Photo, Wild Edible Plants, wildflowers.
35 Σχόλια

Με μεγάλη υπερηφάνεια σας ανακοινώνουμε την έναρξη του δεύτερου μεταπτυχιακού στην Ακαδημία της λάσπης [και του μοναδικού στη μπλογκόσφαιρα]. Η παρακολούθηση του, οδηγεί στη απόκτηση μεταπτυχιακού διπλώματος στην αναγνώριση των άγριων φαγώσιμων χόρτων (MSc. in Wild Edible Plants Identification).
Σας υπενθυμίζουμε, ότι την άνοιξη του 2008 έλαβε χώρα, με μεγάλη επιτυχία, το πρώτο μεταπτυχιακό μέσα από τα μπλογκ και μόνο από τη λάσπη. Το αναγνωρισμένο πλέον διεθνώς μεταπτυχιακό στο μάζεμα των άγριων φαγώσιμων χόρτων (MSc. in collecting pot herbs).

Και ξεκινάμε με ένα σχετικά σπάνιο φαγώσιμο χόρτο.

Scorzonera spp. (Σκορτζονέρα), Στο γένος αυτό ανήκουν περί τα 100 είδη. Ενδημικό χειμερινό φυτό της μεσογείου.
Ως επί το πλείστον είναι πολυετές φυτό, ανθοφορεί την άνοιξη και έχει πασσαλώδη ρίζα. Έχει χαρακτηριστικά γραμμοειδή φύλλα. Συλλέγεται ολόκληρο το φυτό, το οποίο τρώγεται είτε ωμό ως σαλάτα είτε βραστό μαζί με άλλα χόρτα.
Από τα είδη της Scorzonera, πιο γνωστό είναι το Scorzonera hispanica το οποίο καλλιεργείται, εκτός από το φύλλωμα του, για την ρίζα του.

Οικογένεια: Compositae
Γένος: Scorzonera spp. ή πευκάκι ή τσάπος (περισσότερα…)

Αρέσει σε %d bloggers: