jump to navigation

Saperda scalaris, ένα κολεόπτερο αγνώστων λοιπών στοιχείων! Ιουνίου 3, 2015

Posted by μούργος in Insects, nature.
Tags: ,
11 Σχόλια

s1

Αυτό το κολεόπτερο, το Saperda scalaris, (αν το αναγνώρισα σωστά), το βρήκα στο κτήμα μου, πάνω στον κορμό μιας γερασμένης ροδακινιάς. Δυστυχώς δεν βρήκα βιβλιογραφικό υλικό για την παρουσία του στην Ελλάδα, βρήκα πηγές για Αγγλία, όπου θεωρείται και σπάνιο είδος, και Πολωνία και αυτό είναι μια ένδειξη ότι ζει τουλάχιστον σε όλη την Ευρώπη. Έχει εντυπωσιακά χρώματα και είναι μέλος μιας μεγάλης οικογένειας κολεοπτέρων, την Cerambycidae, όπου ψάχνοντας να βρω το είδος, βρήκα πολλά εντυπωσιακά ονόματα από άλλα είδη, όπως Ηρόφιλη η λυπημένη, Φυτοικία η μελανόκερως Νεοδορκάδιον το διγραμμωτόν κ.α. Να σημειώσω εδώ ότι ανήκει και αυτό στο είδος των ζοχαδιακών εντόμων γιατί ενώ στην αρχή δεν μου έδινε σημασία, στη συνέχεια σταμάτησε να τρώει από τον φλοιό του δέντρου και άρχισε να με παρατηρεί επίμονα ενώ το φωτογράφιζα και σύντομα την έκανε από το δέντρο.
Οικογένεια: Cerambycidae
Υποοικογένεια: Lamiinae
Γένος: Saperda
Είδος: Saperda scalaris (περισσότερα…)

Εμείς, πότε θα γίνουμε τζιτζίκια; Ιουλίου 6, 2014

Posted by μούργος in Insects, φύση, Έντομα, Μουσική, Περιβάλλον, Φωτογραφία, Music, nature, Photo, Video.
13 Σχόλια

tt1

Έφτασε η στιγμή να αποκατασταθεί στα μάτια του κόσμου ο παρεξηγημένος και δήθεν τεμπέλης τζίτζικας, ο οποίος στην προηγούμενη ζωή του ζει βαθειά μέσα στο χώμα και βγαίνει μόνο για ένα καλοκαίρι για να ζήσει και αυτός την ομολογουμένως θορυβώδη ζωή του.
2.500 είδη τζιτζικιών κυκλοφορούν σε όλο τον κόσμο και 6 από αυτά στην Ελλάδα. Η εμφάνιση του και κυρίως ο ήχος του κάθε χρόνο είναι συνώνυμο του ελληνικού καλοκαιριού. Συνήθως θα τον βρούμε σε κορμούς δέντρων, κολώνες κλπ. αλλά δύσκολα θα το εντοπίσουμε αφού το χρώμα του, μαύρο με αποχρώσεις καφέ και κίτρινου, μοιάζει με το χρώμα των κορμών των δέντρων. Διαθέτει μια δυνατή προβοσκίδα για να εισχωρεί στους βλαστούς των δέντρων για να τραφεί από τους χυμούς του.

Ο τζίτζικας έχει ένα περίεργο κύκλο ζωής. Το θηλυκό γεννάει τα αυγά του το καλοκαίρι μέσα σε τρύπες που κάνει σε μαλακούς βλαστούς από δέντρα, μάλιστα όταν έχουμε μεγάλο πληθυσμό τζιτζικιών μπορεί να προκαλέσουν και ζημιές στα δέντρα. Τέλος καλοκαιριού βγαίνουν οι νύμφες και εισχωρούν μέσα στο έδαφος που μπορεί να φτάσουν και τα 2,5 μέτρα βάθος, πάντα όμως κοντά στις ρίζες για να τρέφονται από τους χυμούς των και έτσι μπορούν να ζήσουν και 4 χρόνια πριν βγουν από το έδαφος και γίνουν τα ενήλικα τζιτζίκια που βλέπουμε εμείς. Γι’ αυτό το παλιό «δέρμα» του τζιτζικιού θα το βρούμε πάνω σε χόρτα που βρίσκονται κοντά στο έδαφος, όπου ανεβαίνουν εκεί οι νύμφες για να ακολουθήσει η διαδικασία να βγει το ενήλικο έντομο. Κάποια άλλα είδη στην Αυστραλία και τη λατινική Αμερική μπορεί να ζήσουν σαν νύμφες μέσα στο χώμα ακόμη και 17 χρόνια.

Το τζιτζίκι είναι ίσως το πιο θορυβώδες έντομο. Τις πιο ζεστές ώρες της ημέρας το αρσενικό και μόνο αυτό παράγει ένα πολύ χαρακτηριστικό ήχο από μια κοιλότητα που έχει ανάμεσα από τον θώρακα και την κοιλιά του και η οποία χωρίζεται στα δυο από μια λεπτή μεμβράνη. Κάθε φορά που δονείται η μεμβράνη αυτή παράγεται και ο ήχος που ξέρουμε. Και εννοείται ότι όλη αυτή η φασαρία γίνεται για την αναπαραγωγή. Τα αρσενικά τζιτζίκια κάνουν επίδειξη δύναμης στα θηλυκά του στυλ κοιτά τι ήχο κρύσταλλο βγάζω κούκλα μου.
Ο ήχος που βγάζει φτάνει στα 80 ντεσιμπέλ ένταση, όση ένταση βγαίνει και σε ένα δρόμο μεγάλης κυκλοφορίας, σε μερικά δε είδη φτάνει και τα 120 που είναι σαν να κάθεσαι δίπλα στα ηχεία σε μια ροκ συναυλία και που είναι και το όριο πόνου για το ανθρώπινο αυτί.
Κάνει τόση φασαρία που ούτε το ίδιο την αντέχει και γι’ αυτό όταν ξεκινά την εκκωφαντική συναυλία του απομονώνει το ακουστικό του νεύρο, δηλ βάζει τα ακουστικά του πρώτα και μετά αρχίζει το πρόγραμμα.
Σε πολλές περιοχές του πλανήτη τα τζιτζίκια τα τρώνε, όπως στη Ασία, Αφρική και λατινική Αμερική. Και οι αρχαίοι έλληνες ενίοτε τα τσιμπολογούσαν.

Οικογένεια: Cicadidae
Γένος: Cicada
Είδος: Cicada plebeja ή τζιτζίκι ή τζίτζικας ή τέττιξ (περισσότερα…)

Μια Zygaena ephialtes διαβάζει το χέρι μου! Ιουλίου 2, 2014

Posted by μούργος in Insects, φύση, Έντομα, Περιβάλλον, Φωτογραφία, nature, Photo.
6 Σχόλια

Αυτή την περίεργα όμορφη πεταλούδα με τα μπαλώματα στα φτερά της, θα την δούμε αρχές του καλοκαιριού στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης, σε ξερικές περιοχές, ηλιόλουστες πλαγιές, αραιά δάση και γενικά σε ασβεστολιθικά εδάφη. Η κοιλιά της είναι κόκκινη (μπορεί και κίτρινη) και τα μπροστινά φτερά της έχουν ένα πολύ βαθύ μπλε χρώμα, με κηλίδες κίτρινες, λευκές ή κόκκινες ενώ τα πίσω φτερά της είναι κόκκινα, κίτρινα ή μαύρα.

z1

(περισσότερα…)

Πεταλούδα (της γνωστοτάτης οικογενείας Pieridae)… Ιουλίου 2, 2014

Posted by μούργος in Insects, φύση, Έντομα, Περιβάλλον, Φωτογραφία, αγριολούλουδα, nature, Photo, wildflowers.
2 Σχόλια

…τρυγάει άνθη αγριοβίκου και μετά κρύβεται επιμελώς -λέμε τώρα- στο δάσος με τα ραδίκια.

b1

(περισσότερα…)

Πεταλούδα με γυαλιά μυωπίας (λίγο μεγάλα δεν της πέφτουν;) Μαΐου 4, 2014

Posted by μούργος in Insects, φύση, χα!, Έντομα, Φωτογραφία, nature, Photo.
6 Σχόλια

b1
Ας ανοίξουμε λίγο το πλάνο. (περισσότερα…)

Kermes vermilio (Βάψτε εντελώς δωρεάν τα μεταξωτά βρακιά σας!) Απρίλιος 26, 2014

Posted by μούργος in Insects, φύση, Έντομα, Αυτοφυή φυτά, Παράδοση, Περιβάλλον, Φωτογραφία, nature, Photo.
11 Σχόλια

k1

Ένα ακόμη χτύπημα της λάσπης, (κάτω από τη μέση φυσικά), στην κρίση και την ακρίβεια. Και επειδή υποθέτω ότι οι θαμώνες της λάσπης διαθέτουν και τους ανάλογους κ@λους, δηλ. αρκούντως επιδέξιους, πιστεύω ότι θα εκτιμήσουν πολύ αυτό το εξαιρετικά χρήσιμο ποστ 😛 . Ήταν το θέμα ενός παλαιότερου -ούτε που θυμάμαι πότε- ποστ, το οποίο είχε ανέβει ως τεστ για τους τυχάρπαστους θαμώνες της λάσπης, αλλά ποτέ δεν έγινε κανονικό ποστ. Νομίζω ότι τώρα πλέον ωρίμασαν οι συνθήκες για την ανάρτηση του. Μόνο στη λάσπη ακολουθείται φυσική παλαίωση των ποστ ώστε η ποιότητα των αναρτήσεων να παραμένει στο γνωστό υψηλό επίπεδο. 😀

Λοιπόν, αυτό που πρέπει να κάνετε είναι πάρα πολύ απλό. Αφού βρείτε αυτούς τους κόκκινους «κόκκους» πάνω σε φύλλα πουρναριού, θα τους μαζέψετε και θα τους αποξηράνετε.
Μετά, θα τους προσθέσετε μέσα σε καζάνι με νερό που βράζει και αφού αφήσετε να βγάλει το χρώμα θα το κατεβάσετε από τη φωτιά. Αναλόγως της ώρας που θα αφήσετε τους κόκκους μέσα στο νερό θα δώσετε και την ανάλογη απόχρωση ή χρώμα, από πορτοκαλί για λίγο χρόνο μέχρι το κρεμεζί ή βαθύ κόκκινο για αρκετή ώρα. Πριν αρχίσει να κρυώνει το νερό προσθέστε τα μεταξωτά σας βρακιά που θέλετε να βάψετε.

Οι κόκκινοι αυτοί κόκκοι δεν είναι τίποτα άλλο πάρα οι προνύμφες ενός κοκοειδούς (εντόμου που ανήκει στα ημίπτερα) που παρασιτεί στο πουρνάρι, το Kermes vermilioKermococcus vermillio). Χρησιμοποιούνταν από αρχαιοτάτων χρόνων για τη παρασκευή του πορφυρού χρώματος και ειδικότερα του ακριβού και πολύ ξεχωριστού χρώματος, του κρεμεζί, το δυνατό, φωτεινό και βαθύ κόκκινο χρώμα. Εκτός από τη βαφή νημάτων, δερμάτων και μαλλιών ιδιαίτερα το χρησιμοποιούσαν για την βαφή των μεταξωτών. Με αυτή τη βαφή έβαφαν οι στρατιώτες της Σπάρτης το ρουχισμό τους ώστε να μη ξεχωρίζει από το αίμα σε περίπτωση που πληγωθούν στη μάχη και αρχίσουν να φωνάζουν τα χάνομαι, σβήνω κλπ.

Το πουρνάρι είναι ένας αειθαλής θάμνος ή μικρό δέντρο της μεσογείου με σκληρά και αγκαθωτά φύλλα, ανθεκτικό στην ξηρασία και αποτελεί αγαπημένη τροφή για τα γίδια και αγαπημένο ξύλο για θέρμανση. Είναι ένα πολύ σπουδαίο φυτό της ελληνικής χλωρίδας και του αξίζει ένα ξεχωριστό ποστ.

Οικογένεια: Fagaceae
Γένος: Quercus Δρυς
Είδος: Quercus coccifera ή Δρυς η κοκκοφόρος ή πουρνάρι ή πρίνος (περισσότερα…)

Butterfly effect Μαΐου 14, 2012

Posted by μούργος in Insects, Άποψη, φύση, Έντομα, Περιβάλλον, Φωτογραφία, nature, Photo.
12 Σχόλια

(ή γιατί για όλα φταίει ο Αλέξης)

Μια πεταλούδα στάθηκε στο χέρι μου.
Το πέταγμά της,
μετά από λίγα δευτερόλεπτα,
άνοιξε με ορμή το κουτί της Πανδώρας (κάλπη). (περισσότερα…)

Empusa fasciata, ο πιο αλλόκοτος και σπάνιος μάντης! Απρίλιος 21, 2012

Posted by μούργος in Insects, φύση, Έντομα, Περιβάλλον, Φωτογραφία, nature, Photo.
17 Σχόλια

Ο Empusa fasciata είναι και αυτός μέλος της μεγάλης και πολύ αρχαίας τάξης των μαντοειδών, που περιλαμβάνει 15 οικογένειες και πάνω από 2200 είδη. Στην Ελλάδα υπάρχουν γύρω στα 8 είδη. Το πιο γνωστό μέλος της τάξης αυτής είναι ο Mantis religiosa ή το Αλογάκι της Παναγιάς, τον οποίο παρουσιάσαμε αναλυτικά σε παλιότερο ποστ. Ο Empusa fasciata κυκλοφορεί μόνο στην ανατολική μεσόγειο, είναι ένα σπάνιο είδος μάντη και γι΄ αυτό κατατάσσεται στη Ευρωπαϊκή Κόκκινη Λίστα των παγκόσμια απειλουμένων ζώων και φυτών.
Τα μαντοειδή έχουν την δική τους μακρά ιστορία στον πλανήτη μας. Τον κατοικούν εκατομμύρια χρόνια, πριν ακόμη και από την εμφάνιση των ερπετών. Καθαρά σαρκοφάγο έντομο, τρέφεται με άλλα μικρά έντομα και θα τον βρούμε να στέκεται ακίνητο στο έδαφος ανάμεσα από άγρια χόρτα, συνήθως κοντά σε λουλούδια ή πάνω σε χαμηλούς θάμνους σε μέρη με ήλιο.
Και ο Empusa fasciata είναι ένας «προσευχόμενος» μάντης, όπως λέμε το αλογάκι της παναγιάς. Όπως έχουμε ξαναπεί το όνομα αυτό το πήρε από τον τρόπο που τοποθετεί τα σχετικά τεράστια μπροστινά του πόδια και φυσικά δεν είναι προσευχής αλλά ετοιμότητας και άμυνας για τα θηράματα και τους εχθρούς. Επιτίθεται με εκπληκτική ταχύτητα και φυσικά είναι πολύ δεινός κυνηγός. Το μεγάλο του όπλο, τα μπροστινά του πόδια, είναι γεμάτα αγκάθια, έτσι η μοίρα ενός εντόμου που θα πιαστεί στα πόδια του είναι προδιαγεγραμμένη. Το τριγωνικό του κεφάλι μπορεί να περιστρέφεται όσες μοίρες μπορεί και ο άνθρωπος το κεφάλι του, το βλέμμα του επίμονο και διαπεραστικό όταν σε κοιτάζει, μόνο που είναι λιγότερο επιθετικός από τον Mantis religiosa. (περισσότερα…)

Mantis religiosa, το πιο γνωστό μέλος, της πιο αλλόκοτης τάξης εντόμων! Νοέμβριος 2, 2011

Posted by μούργος in Insects, φύση, Έντομα, Περιβάλλον, Φωτογραφία, nature, Photo.
42 Σχόλια

Ο Mantis religiosa ή το Αλογάκι της Παναγιάς, όπως το ξέρουμε στην Ελλάδα,είναι το πιο γνωστό και διαδεδομένο μέλος μιας μεγάλης και αρχαίας τάξης, τα Μαντοειδή, Mantodea, που περιλαμβάνει 15 οικογένειες και πάνω από 2200 είδη. Στην Ελλάδα υπάρχουν γύρω στα 8 είδη.

Εντυπωσιακό έντομο με ένα τριγωνικό κεφάλι που μπορεί να περιστρέφεται όσες μοίρες μπορεί και ο άνθρωπος το κεφάλι του και ένα βλέμμα τόσο επίμονο και διαπεραστικό όταν σε κοιτάζει που αν το μέγεθος του ήταν πολύ μεγαλύτερο θα το έκανε ένα πολύ τρομακτικό έντομο.
Είναι τόσο επιθετικό έντομο που αν ενοχληθεί δεν διστάζει να δείξει επιθετικότητα και στον άνθρωπο [αυτό που λέμε ζοχάδας], βέβαια αν δει ότι δεν το παίρνει την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια, όπως έκανε και μένα που απέφευγε να με κοιτάξει και προσπαθούσε να φύγει διακριτικά.
Έχει μακρά ιστορία, μιας και κατοικεί στον πλανήτη μας εκατομμύρια χρόνια, πριν ακόμη και από την εμφάνιση των ερπετών.
Καθαρά σαρκοφάγο έντομο, τρέφεται με άλλα μικρά έντομα και θα τον βρούμε να στέκεται ακίνητο στο έδαφος ανάμεσα από άγρια χόρτα, συνήθως κοντά σε λουλούδια ή πάνω σε χαμηλούς θάμνους σε μέρη με ήλιο. Το πράσινο χρώμα του το βοηθά να περνά απαρατήρητο από τα επίδοξα θύματα του. Η καταγωγή του Mantis religiosa είναι η νότια Ευρώπη, αλλά πλέον θα το βρούμε σε όλη την Ευρώπη αλλά και στη βόρεια Αμερική εκτός τις πολύ κρύες περιοχές.
Το όνομα του το πήρε από τον τρόπο που τοποθετεί τα σχετικά τεράστια μπροστινά του πόδια και φυσικά δεν είναι προσευχής αλλά ετοιμότητας και άμυνας για τα θηράματα και τους εχθρούς. Επιτίθεται με εκπληκτική ταχύτητα και φυσικά είναι πολύ δεινός κυνηγός. Το μεγάλο του όπλο, τα μπροστινά του πόδια, είναι γεμάτα αγκάθια, έτσι η μοίρα ενός εντόμου που θα πιαστεί στα πόδια του είναι προδιαγεγραμμένη..
Το μήκος του είναι γύρω στα 5 εκατοστά, με το θηλυκό να είναι λίγο μεγαλύτερο σε μέγεθος από το αρσενικό.
Το ζευγάρωμα τους είναι θανατηφόρο, μιας και το αρσενικό πολύ συχνά κατά τη διάρκεια της γονιμοποίησης πέφτει θύμα κανιβαλισμού από το θηλυκό. Αν το αρσενικό δεν πάρει την κατάλληλη θέση, και συνήθως δεν την παίρνει, ώστε μόλις εκσπερματώσει να μπορέσει να φύγει, το θηλυκό το αιχμαλωτίζει με τα πόδια του και αρχίζοντας από το κεφάλι του, το καταβροχθίζει. Εκτός του ότι με τους σπασμούς που κάνει το αποκεφαλισμένο αρσενικό γίνεται ευκολότερη η εξαγωγή του σπέρματος, όταν επιτευχθεί η γονιμοποίηση, το ακέφαλο αρσενικό είναι πλέον μια καλή πηγή πρωτεϊνών για το γονιμοποιημένο θηλυκό.
Το φθινόπωρο γεννά εκατοντάδες αυγά, από τα οποία την επομένη άνοιξη θα βγουν οι μικροί μάντις οι οποίοι έχοντας τον κανιβαλισμό στο αίμα τους, πολλές φορές τρώγονται μεταξύ τους.
Το αλογάκι της παναγιάς πάντως είναι ένα πολύ ωφέλιμο έντομο για τη γεωργία και είναι ιδιαίτερα αγαπητό από όσους επιδιώκουν φυσικό έλεγχο των εχθρών των καλλιεργειών τους. (περισσότερα…)

Hermodactylus tuberosus (η Ίριδα με τα βελούδα) Μαρτίου 31, 2011

Posted by μούργος in Insects, φύση, Έντομα, Αρωματικά φυτά, Αυτοφυή φυτά, Περιβάλλον, Φωτογραφία, αγριολούλουδα, nature, Photo, wildflowers.
19 Σχόλια

Πολυετές φυτό, ενδημικό των Βαλκανίων, και των χωρών της μεσογείου, θα τη βρούμε σε χαμηλά και μέσα υψόμετρα, σε πετρώδεις τοποθεσίες, σε ανοιχτούς αγρούς, ακόμη και δίπλα σε δρόμους, το δε ύψος της φτάνει τα 40 cm.
Το όνομα «Hermodactylus »το πήρε από το σχήμα της ρίζας της που μοιάζει με δάχτυλο ποδιού, τώρα γιατί του Ερμή, άγνωστο. Ίσως γιατί το σχήμα του άνθους της μοιάζει λίγο με κεφάλια φιδιού με ανοιχτό στόμα, κάτι που χαρακτήριζε τον Ερμή.
Ανθίζει στο τέλος του χειμώνα. Εξωτερικά το άνθος της, αν εξαιρέσεις το εξαίσιο μαύρο βελούδινο γύρισμα στα πέταλα της, αν και κομψό, είναι σχετικά αδιάφορο χρωματικά, με την κυριαρχία ενός βαθύ πράσινου χρώματος με κάποιες κίτρινες αποχρώσεις. Αλλά, το εσωτερικό της είναι μια χρωματική πανδαισία. Τώρα αν προσθέσεις και το πολύ διακριτικό και πολύ φίνο άρωμα της που μόλις το διακρίνεις, την κάνει μια πολύ ενδιαφέρουσα ίριδα.
Προσέξτε την χωροθέτηση των αρσενικών και θηλυκών οργάνων της, (είναι ερμαφρόδιτο φυτό), εσωτερικά του άνθους.
Όποιο έντομο θελήσει να γευτεί το νέκταρ της, θα τρίψει ταυτόχρονα την τριχωτή πλάτη του στα αρσενικά όργανα, δηλ. στους ανθήρες της με τους κόκκους γύρης, ώστε να τους σκορπίσει και να φτάσουν στον ύπερο, δηλ. στο στίγμα και από εκεί στην ωοθήκη και έτσι να γίνει η γονιμοποίηση. (περισσότερα…)

Scilla autumnalis (και το λαίμαργο έντομο με το πριόνι) Σεπτεμβρίου 27, 2010

Posted by μούργος in Insects, φύση, Έντομα, Αυτοφυή φυτά, Δηλητηριώδη φυτά, Περιβάλλον, Φωτογραφία, αγριολούλουδα, nature, Photo, Toxic plants, wildflowers.
32 Σχόλια

Η μικροσκοπική αυτή Σκίλλα ανθίζει τέλη Σεπτεμβρίου και αρχές Νοεμβρίου βγάζει τα γραμμοειδή φύλλα της. Είναι καλό μελισσοτροφικό φυτό σε μια δύσκολη εποχή για τις μέλισσες (για νέκταρ και για γύρη).
Πολυετές βολβώδες φυτό με βλαστό όρθιο που δεν ξεπερνά τα 15 cm. Ενδημικό της Ευρώπης και της βόρειας Αφρικής. Θα τη βρούμε σε ανοιχτούς φρυγανότοπους και σε βραχώδεις τοποθεσίες, σε χαμηλά και μέσα υψόμετρα. Θεωρείται δηλητηριώδες φυτό.

Οικογένεια: Liliaceae
Γένος: Scilla
Είδος: Scilla autumnalis ή Σκίλλα η φθινοπωρινή (περισσότερα…)

Πεταλούδα με βοηθητικές …. Μαΐου 9, 2010

Posted by μούργος in Insects, φύση, Έντομα, Περιβάλλον, Φωτογραφία, nature, Photo.
33 Σχόλια

…..πρώτη φορά βλέπω!


(περισσότερα…)

Αρέσει σε %d bloggers: