jump to navigation

Έποψ ο γνήσιος ή αλλιώς ο τσαλαπετεινός 30 Μαΐου, 2011

Posted by μούργος in birds, φύση, Περιβάλλον, Πουλιά, Φωτογραφία, nature, Photo.
19 Σχόλια

Ίσως το πιο αναγνωρίσιμο πουλί της Ευρώπης. Εμ με τέτοιο εντυπωσιακό λοφίο και με τις άσπρες ρίγες στις καστανές φτερούγες του και εγώ θα ξεχώριζα. Κάνει την εμφάνιση του στην Ελλάδα την άνοιξη, κάθεται όλη την καλοκαιρινή σεζόν και από τα μέσα Σεπτέμβρη προετοιμάζεται για την αναχώρηση του για νότια.
Δεν φοβάται ιδιαίτερα τους ανθρώπους, θα το δούμε να πετάει σε χαμηλό ύψος ή να περπατάει αδέξια στο δρόμο ψάχνοντας για την τροφή του με το μακρύ και στενό ράμφος του, όπως έντομα, κάμπιες και σκουλήκια. Είναι ωφέλιμο πουλί για τη γεωργία και θα το δούμε γενικά σε ανοιχτές περιοχές, δηλ. σε αγρούς, βοσκότοπους, λιβάδια, κοντά σε δάση, ακόμη και κοντά σε πόλεις.
Στα χωριά τον αποκαλούν αγριοκόκορα ή κοκοράκι και οι ορνιθολόγοι Upupa epops. (περισσότερα…)

David Thomas Broughton – Onwards We Trudge 30 Μαΐου, 2011

Posted by μούργος in Μουσική, Music, Video.
add a comment

David Thomas Broughton – Onwards We Trudge

Περισσότερα εδώ.

Τι καρπός ειν΄τούτο; 19 Μαΐου, 2011

Posted by μούργος in φύση, χα!, Περιβάλλον, Φωτογραφία, nature, Photo, test.
46 Σχόλια

Ή μήπως δεν είναι καρπός;
Βρείτε και κερδίστε. 😀

Υ.Γ. Παρά το ότι θεωρώ ότι μάλλον δύσκολα θα βρεθεί η σωστή απάντηση, μετά το χουνέρι που έπαθα με τον Γιώργο, τη Σίλια και το πέταλο γαιδάρου, φυλάω τα ρούχα μου και δεν ανακοινώνω τα εξαιρετικά πλούσια δώρα για τον νικητή.

Lacerta viridis, η ευκίνητη πράσινη σαύρα 19 Μαΐου, 2011

Posted by μούργος in φύση, Περιβάλλον, Φωτογραφία, ερπετά, nature, Photo, Reptiles.
24 Σχόλια

Τη βρήκα να παίζει τον στρος καν και την καμαριέρα με μια άλλη σαύρα πάνω σε μια πέτρινη αναβαθμίδα. Η μια σαύρα κρύφτηκε αλλά η εικονιζόμενη μάλλον γούσταρε τη φωτογράφηση και έτσι παρά το ότι αστραπιαία εξαφανιζόταν μέσα σε κάτι κομμένα ξύλα, σύντομα έκανε την επανεμφάνιση της και με παρατηρούσε. Σύντομα, είχε πάρει τέτοιο θάρρος που αφ΄ ενός με πλησίασε αρκετά, αλλά το φοβερά αστείο ήταν ότι στα διαλείμματα της φωτογράφησης άρπαζε ότι έντομο πετούσε δίπλα της. Κάθε φορά με έπιαναν τα γέλια, αυτή τρόμαζε και εξαφανιζόταν μέσα στα ξύλα, αλλά σε δευτερόλεπτα εμφανιζόταν πάλι μπροστά μου για να συνεχίσει τη φωτογράφηση η ψωνάρα. (περισσότερα…)

Σαλαμάνδρα, το αμφίβιο με τα κίτρινα πουά 19 Μαΐου, 2011

Posted by μούργος in φύση, Βουνά, Ολύτσικα, Περιβάλλον, Φωτογραφία, ερπετά, Mountains, nature, Photo, Recipes, Reptiles.
18 Σχόλια

Μια από τις πολλές δουλειές στο αγρόκτημα ήταν και ο καθαρισμός από πολλά παράταιρα δέντρα ανάμεσα από τα οπωροφόρα. Έτσι το αλυσοπρίονο έπιασε φωτιά και ταυτόχρονα με τον καθαρισμό μάζεψα και τα ξύλα για τις κρύες νύχτες του χειμώνα. Εκεί που παλεύαμε με ένα πουρνάρι που φούντωσε δίπλα σε ένα παλιό και ετοιμοθάνατο αμπέλι, και αφού το καταφέραμε, διακρίνω στο χώμα μια σαλαμάνδρα σκονισμένη και γεμάτη πριονίδια από τα κομμένα ξύλα, να προσπαθεί να απομακρυνθεί από το εργοτάξιο. Προσπάθησα με το ζόρι να την βγάλω λίγες φωτο, είχε και τα χάλια της η κακομοίρα και εν τέλει την άφησα να κρυφτεί κάτω από μια τεράστια πέτρα. Και εδώ να δηλώσω ότι είναι από τα ελάχιστα ζώα που έχω βρει που αρνιόταν επίμονα τη δημοσιότητα και το φακό, γιατί τα περισσότερα τα λες ξεκάθαρα ψωνάρες, (όπως το θέμα από το επόμενο ποστ). (περισσότερα…)

Τον σαπίτη τον διακρίνετε; (εγώ στο τσακ δεν τον πάτησα) 19 Μαΐου, 2011

Posted by μούργος in φύση, Περιβάλλον, Φωτογραφία, ερπετά, nature, Photo, Reptiles.
5 Σχόλια


Φορτωμένος με πολλά συμπράγκαλα τραβάω τον κλασικό ανηφορικό ποδαρόδρομο για το κτήμα μου. Το αγριοτρίφυλλο έχει φουντώσει με τις πολλές ανοιξιάτικες βροχές, οπότε εκτός από την γκλίτσα μου, έχω και τον νου μου για κάνα φίδι. Ξαφνικά βλέπω στα δυο μέτρα, να προεξέχει από το τριφύλλι μια κεφάλα ενός φιδιού να, με το συμπάθιο, να με παρατηρεί επίμονα με κάτι τεράστια μάτια. Παγώνω το βήμα μου και προσπαθώ σιγά σιγά να ανοίξω την μηχανή μου. Δυστυχώς ο θόρυβος του ανοίγματος της μηχανής το ενόχλησε και την έκανε. Δεν τρόμαξα όταν το βρήκα αλλά μόλις το είδα να γλιστρά προς ένα γκρεμό δίπλα του και διαπίστωσα ότι το ζωντανό έφευγε και τελειωμό δεν είχε, μιλάμε για τεράστιο, τότε πάγωσε και το αίμα μου. (περισσότερα…)

Other Lives – Dust Bowl III 17 Μαΐου, 2011

Posted by μούργος in Μουσική, Music, Video.
7 Σχόλια

Other Lives – Dust Bowl III

(περισσότερα…)

Μια απελπισμένη αλεπού στην αυλή μου, (στον καιρό του ΔΝΤ) 3 Μαΐου, 2011

Posted by μούργος in animals, φύση, Ζώα, Περιβάλλον, Φωτογραφία, nature, Photo.
45 Σχόλια

Ένα ακόμη συγκλονιστικό ρεπορτάζ, αποκλειστικά στη λάσπη, για τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης, ακόμη και στην άγρια πανίδα του τόπου μας.
Το βράδυ του Σαββάτου, τα κόκαλα ενός υπέροχα ψημένο κοτόπουλου, κατέληξαν στην αυλή για τυχόν πεινασμένους νυχτερινούς επισκέπτες.
Τα μεσάνυχτα, ένας περίεργος θόρυβος με έβγαλε έξω βιαστικά με τον φακό ανά χείρας. Διακρίνω μακριά, δίπλα από τον κήπο και τη συκιά, τη σιλουέτα μιας αλεπούς να κοιτάει με τα πυρωμένα μάτια της τον αναμμένο φακό που κρατούσα. Επιστέφω να πάρω τη μηχανή μου και κάθομαι ήσυχα πίσω από το τεράστιο πουρνάρι που σκιάζει πάνω από 100 χρόνια την αυλή. Η αλεπού κάθε φορά πλησίαζε στην αυλή, άρπαζε ένα κόκαλο και πήγαινε να το ροκανίσει λίγο πιο μακριά.. Δοκιμάζω να βγάλω χωρίς φλας αλλά δεν γινόταν τίποτα, όποτε αμέσως ξεκίνησα τις φωτογραφίες με φλας. Παρατηρώ ότι η αλεπού με είχε γραμμένο και εμένα και το φλας μου, οπότε πλησιάζω και άλλο. Η μανδάμ πήρε και αυτή θάρρος και πλέον δεν απομάκρυνε τα κοκάλα αλλά τα χλαπάκιαζε στην αυλή. Ή το θράσος δεν είχε όρια ή η πείνα της ή και τα δυο.
Η εξήγηση μάλλον απλή.
Στις δύσκολες εποχές του ΔΝΤ που ζούμε, τα κοτέτσια και οι κότες έχουν αποκτήσει τεράστια αξία. Απόρθητα φρούρια είναι τα κοτέτσια και οι κότες πλέον απολαμβάνουν πλήρη προστασία από τους εχθρούς των, ώστε ανενόχλητες να κάνουν τα πολύτιμα αυγά τους. Δεν θα εκπλαγώ αν δω και εταιρείες σεκιούριτι να προσφέρουν προστασία σε κοτέτσια.
Τα πρώτα θύματα αυτής της αλλαγής στην προστασία των κοτετσιών είναι οι αλεπούδες, οι οποίες μάταια πλέον επισκέπτονται τα κοτέτσια, μιας και περισσότερες πιθανότητες έχουν να πιάσουν την κότα με το χρυσό αυγό παρά μια κοινή αλανιάρα κότα.
Έτσι, απελπισμένες, ψάχνονται να βρουν νέες πηγές τροφοδοσίας, όπως π.χ. τα κόκαλα από ψημένα κοτόπουλα, ας πούμε κάτι σαν τα γκούντις της περιοχής.
Βέβαια εμένα με έβαλε σε καινούργιο μπελά. Πρέπει κάθε βδομάδα να βρίσκω κόκαλα να της αφήνω, μπας και την κάνω κατοικίδιο. Αν βρω και σκύλο να τους μάθω να κάνουν και παρέα. Έτσι και αλλιώς, ένα σόι είναι.
(περισσότερα…)

Αρέσει σε %d bloggers: