jump to navigation

Οι καταρράκτες του Ιγουασού (η Κρότ πήγε, είδε και δυστυχώς .. ξαναγύρισε) 23 Ιουνίου, 2010

Posted by μούργος in φύση, Μικρά ταξίδια, Οι θαμώνες δημιουργούν, Περιβάλλον, nature.
44 Σχόλια

Οι καταρράκτες του Ιγουασού και το εθνικό πάρκο που τους περιβάλλει αποτελούν περιοχή προστατευόμενη από την Ουνέσκο, ως τόπο σημαντικής φυσικής κληρονομιάς. Το πάρκο μοιράζονται η Αργεντινή, η Βραζιλία και η Ουρουγουάη -η Αργεντινή έχει το μεγαλύτερο μέρος. Το κλίμα είναι υποτροπικό, με πολλή ζέστη και υγρασία. Το μεγαλύτερο μέρος βρίσκεται σε αργεντίνικο έδαφος και, οπωσδήποτε χρειάζεται τουλάχιστον μια μέρα για να πάρει κανείς μια καλή ιδέα.
Εννοείται πως πρέπει να κάνει το γύρο, για να δει το δάσος και να φτάσει στους ίδιους τους καταρράκτες -μήκους περίπου 3 χλμ και με ρίψη 1800 κυβ. μέτρα νερού το δευτερόλεπτο. Σήμερα το πάρκο έχει έκταση περίπου 70 χιλιάδες εκτάρια: αυτή αντιπροσωπεύει το 6% της αρχικής του έκτασης. Η καταστροφή του 94% του δάσους συντελέστηκε μόλις κατά τα τελευταία 70 χρόνια, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ουνέσκο. Tα τελευταία χρόνια, χάρη στο Μερκοσούρ, έχουν εκπονηθεί προγράμματα “ηπιότερης αξιοποίησης” του πάρκου για τουριστικούς σκοπούς, με στόχο την απασχόληση των ντόπιων, αλλά και τον έλεγχο της υλοτόμησης και άλλων επιβλαβών ανθρώπινων δραστηριοτήτων.
Η Βραζιλία βέβαια, έχει ένα δικό της τρόπο να αντιλαμβάνεται την «ήπια ανάπτυξη», αφού για παράδειγμα επιτρέπει να πετάει ελικόπτερο πάνω από το δάσος για να κάνουν βόλτα οι τουρίστες, ενώ διατηρεί και ζωολογικό κήπο με εξωτικά ζώα.
Πάντως, οι καταρράκτες είναι πραγματικά εντυπωσιακοί, οι φωτογραφίες δεν αποτυπώνουν καθόλου την πραγματική εικόνα. Και η βόλτα στο δάσος είναι πραγματική απόλαυση. Από την πλευρά της Αργεντινής δεν βλέπει κανείς πολλά ζώα, ακριβώς επειδή δεν υπάρχουν ζώα σε κλουβιά. Τα ζώα είναι ελεύθερα και φυσικά δεν πολυπλησιάζουν τους ανθρώπους, με εξαίρεση τα κοατίς, ένα ντόπιο είδος ρακούν με ιδιαίτερη ροπή στην κλεπτομανία! 🙂
(περισσότερα…)

Αρέσει σε %d bloggers: