Τα μελομακάρονα της Ιδιαιτέρας (χωρίς λόγια) Δεκεμβρίου 19, 2009
Posted by μούργος in Cooking, Recipes, Μαγειρική, Οι θαμώνες δημιουργούν, Συνταγές.19 comments
Σε γιορτινό mood (μπήκε η φύση;) Δεκεμβρίου 15, 2009
Posted by μούργος in Photo, nature, Περιβάλλον, Φωτογραφία, φύση.48 comments
Αυτός ο μαυρομάτης τώρα, τι πουλί είναι; updated: Καρβουνιάρης είναι, λέμε! Δεκεμβρίου 15, 2009
Posted by μούργος in Photo, birds, nature, Περιβάλλον, Πουλιά, Φωτογραφία, φύση.20 comments
Κουρούνες στην (πράσινη) ομίχλη Δεκεμβρίου 15, 2009
Posted by μούργος in Photo, birds, nature, Περιβάλλον, Πουλιά, Φωτογραφία, φύση.6 comments
Η φθισικιά σφενδαμοπούλα και η ζοχαδιακιά κουτσουπιά Δεκεμβρίου 14, 2009
Posted by μούργος in Photo, nature, Αυτοφυή φυτά, Περιβάλλον, Φωτογραφία, φύση, χα!.27 comments
Townes Van Zandt – Kathleen Δεκεμβρίου 14, 2009
Posted by μούργος in Music, Video, Μουσική.8 comments
Townes Van Zandt – Kathleen
It’s plain to see, the sun won’t shine today
But I ain’t in the mood for sunshine anyway
Maybe I’ll go insane
I got to stop the pain
Or maybe I’ll go down to see Kathleen.
A swallow comes and tells me of her dreams
She says she’d like to know just what they mean
I feel like I could die
As I watch her flying by
Ride the north wind down to see Kathleen.
Stars hang high above, the oceans roar
The moon is come to lead me to her door
There’s crystal across the sand
And the waves, they take my hand.
Soon I’m gonna see my sweet Kathleen.
Soon I’m gonna see my sweet Kathleen. (περισσότερα…)
Τα κόκκινα φύλλα του φθινοπώρου (ένα ποστ ενάντια στο ρομαντισμό) Δεκεμβρίου 5, 2009
Posted by μούργος in Music, Photo, Video, nature, Αυτοφυή φυτά, Μουσική, Περιβάλλον, Φωτογραφία, φύση.42 comments
Τα φύλλα των δέντρων το φθινόπωρο κοκκινίζουν από ντροπή; Είναι άλλο ένα εντυπωσιακό εφέ της φύσης ώστε να την κάνει ακόμη πιο ελκυστική στα μάτια των ανθρώπων ή μήπως γιατί το ζήτησαν κάποια στιγμή κάποιοι ευαίσθητοι και μελαγχολικοί και η φύση δεν τους χάλασε το χατίρι;
Χμμμ, προφανώς τίποτα από όλα αυτά, γιατί οι νόμοι της φυσικής επιλογής είναι σαφείς και απόλυτοι: ποτέ δεν μπορεί να συμβεί στη φύση επικράτηση χαρακτηριστικών που δεν προσφέρουν κάποιο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα ή αλλιώς: αν δεν υπάρχει λόγος δεν συμβαίνει. Έτσι, τα φύλλα αλλάζουν χρώμα το φθινόπωρο για πολύ συγκεκριμένους πρακτικούς λόγους, για τους οποίους ακόμη δεν έχουμε σίγουρη απάντηση, μιας και είναι θέμα αναζήτησης πολλών επιστημόνων. Ήδη από τον Αριστοτέλη έχουμε καταγραφή αυτής της συμπεριφοράς των φύλλων κάποιων φυλλοβόλων δέντρων.
Κατ’ αρχήν να πούμε ότι, για ότι χρώμα βλέπουμε στη φύση, (στα φύλλα των δέντρων και των φυτών, σε καρπούς κ.λπ.), ευθύνονται οι χρωστικές που περιέχουν. Πολλές από αυτές υπάρχουν και στον άνθρωπο. Οι πιο κοινές χρωστικές των φύλλων είναι οι χλωροφύλλες, οι ανθοκυανίνες και τα καροτενοειδή. Και οι τρεις είναι ολόκληρες ομάδες χρωστικών. Οι χλωροφύλλες μας δίνουν το πράσινο χρώμα, οι ανθοκυανίνες μας δίνουν τα χρώματα και τις αποχρώσεις του ροζ, μπλε, μωβ, πορφυρού και κόκκινου χρώματος [να γιατί έχουν τέτοιο χρώμα τα κεράσια, οι φράουλες, το ερυθρό κρασί κ.α.] και τα καροτενοειδή προσδίδουν το κίτρινο, το πορτοκαλί, το καφέ και τις αποχρώσεις τους [να γιατί έχουν τέτοιο χρώμα τα καρότα, οι μπανάνες, το καλαμπόκι, ο κρόκος από τα αυγά κ.α.]. Έτσι για το χρώμα που βλέπουμε εμείς εξαρτάται από το ποια χρωστική υπάρχει εκείνη τη στιγμή σε μεγαλύτερο ποσοστό.
Η αλλαγή του χρώματος στα φύλλα συμβαίνει μόνο στα φυλλοβόλα δέντρα και όχι στα αειθαλή τα οποία καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους ρίχνουν τα φύλλα τους και παράγουν καινούργια. (περισσότερα…)
Φονική ενέδρα! (η λάσπη, φυσικά, ήταν εκεί) Νοεμβρίου 25, 2009
Posted by μούργος in Insects, Photo, animals, nature, wildflowers, Έντομα, Αρωματικά φυτά, Αυτοφυή φυτά, Ζώα, Περιβάλλον, Φωτογραφία, αγριολούλουδα, φύση, χα!.90 comments
Θύτες και θύματα! [το αιώνιο παιχνίδι της φύσης]
Οι αράχνες ανήκουν στα αρθρόποδα (δεν είναι έντομα) και είναι σαρκοφάγες.
Εκτός από τον ιστό που φτιάχνουν για να παγιδεύουν τα θύματα τους, χρησιμοποιούν και άλλες μεθόδους επίθεσης. Εδώ, έχουμε την ενέδρα, όπου οι αράχνες παραφυλάνε κάτω από τα πέταλα των λουλουδιών και εκεί περιμένουν υπομονετικά το υποψήφιο θύμα –έντομο που θα έρθει ανύποπτο να τρυγήσει. Μάλιστα φροντίζουν να βρίσκουν λουλούδια με ίδιο χρώμα με αυτές ώστε να περνάνε περισσότερο απαρατήρητες. Μόλις βρει το θύμα στην κατάλληλη θέση για επίθεση, το καρφώνουν με δηλητήριο πίσω από το κεφάλι τους. Άμεσα έχουμε παράλυση του θύματος και ο θάνατος είναι αναπόφευκτος.
Ποιος είπε ότι είναι (μόνο) όμορφη η φύση; (περισσότερα…)










